En ja die vulkaan was mij niet gunstig gezind, bij deze zit ik dus al twee weken thuis in het nu weeral koude België.
En bij het thuis komen hoort ook massaal veel werk voor de vernissage, eindwerk en jury. De Portugese rust zijn we ondertussen al vergeten maar de fantastisch zalige momenten met alle erasmusmensen zal ik zeker nooit kunnen vergeten!!!!
Mijn allerlierste blog, mijn oprechte excuses voor dit late schrijfsel, maar het is zoals je wellicht al doorhad (door mijnen tittel ajaaa) is het hier ontzettend druk.
De docenten hier, vonden het een goed idee om ons alle taken in dezelfde week te laten maken, presentere, afgeven enzo. , maw morgen exaam portugees (okéja das nu ni zo verschrikkelijk aangezien we kinderliedjes geleerd hebben), vorige week donderdag ‘eindwerk’ voor PAP, gisteren 'urban project’ dat we dan maandag nog is moeten voorstellen…, en dan nog een werk over ne levende kunstenaar en enkele camera obscura foto’s met een animatieflimpje graag. Ok ja , sommige dingen wisten we op voorhand , maarja als je geen datum krijgt…..
En ondertussen hebben we hier hoog bezoek van mrs. O PAPE , en ja heel het land(met uitzondering van enkele erasmussers) loopt storm om hem te gaan zien.
En dan komt er bij dat werk ook nog eens, vrijdag een verjaardagsfeestje, zaterdag ons afscheidsfeestje, zondag klein feestje en maandag opening van de semana academica :) , mega feest in Ponte de Lima. Ik zal dus maar met hele kleine oogjes op dat vliegtuig kruipen, ALS dat vliegtuig dan ook nog kan vertrekken met die aswolk;….
WARNING ! Gevoelige mama’s lezen dit stuk best niet ;)
Dus bij deze Allerliefste en mooie vulkaan daar heel ver in IJSLAND , wil je mij een hééééél groot plezier doen, en nog is Héééééééél hard uitbarsten , zodat ik hier nog een weekje kan blijven? pretty pleaasseeeee :)
En als die lieve vulkaan niet luistert, dan ja, dan zal ik 18 mei (dinsdag) rond 17u in Zaventem staan ….
misschien voor de laatste keer , Beijinhos uit Viana (waar iedere ersmusser zijn/haar hart kwijt speelt)
Ondertussen zijn we de laatste weken in gegaan …
Dit weekend hadden we het lumineuze idee om een auto te huren en wat rond te trekken. We bezochten Melgaço waar er een Alvarinho en gerookte ham-festifval bezig was en Valença. Twee hele mooie stadjes aan de grens met Spanje. Op zondag trokken we naar Braga (weeral :p) en daarna naar Bom Jesus (ook wéééral) en de laatste halte Barcelos. Barcelos, het stadje van de bekende portugese hanen, daar was een soort uitgerekte jaarmarkt (van ongeveer 3dagen) aan de gang en dus kermis en markt en toestanden! Ik voelde me even terug thuis, afgezien van het feit dat het hier heel lekker warm was en dat er geen frieten en geen smoutebollen waren…. In de plaats daarvan hebben we dan maar churros en cachorros enzo van die dingen gegeten. (Churros die stokjes met suiker op van in spanje weet je wel, en cachorros de grote broer van de hot dog met worst, hesp, kaas, frietjes (zo van die frietchips), vers gebakken brood, mayo, ketchup en mosterd en soms ook groentjes als je geluk hebt).
En wat maakt rondtoeren een mens toch moe, ik ben nog altijd niet uitgeslapen! En ondertussen heb ik mijn voet ook ingeruild voor een kruk, kwestie van af en toe is iets anders te hebben. (Heb mijn voet omgeslagen en mijne kiné zei dat ik er tot zaterdag niet mag op lopen).
En nu de laatste weken zijn ingegaan vinden de docenten er hier niets beters dan ons efkes, grootse taken te geven om de tijd te vullen. Ik denk dus dat ik niet veel meer zal kunnen reizen de komende weekends (waaa het zijn er maar 2 ni meer …… :( ) maar dat er hier massaal zal worden gewerkt en gefeest uiteraard!
Beijinhos!
Ik moet jullie nog vertellen over de dinsdagochtenden!! Niet te geloven dat ik dat nog niet gedaan heb!
Wel het verhaal gaat als volgt….. Je ligt op dinsdagmorgen rustig in je bed te slapen en dan rond een uur of 9 , dan komt het!
Dan komen er twee piepkleine (maar hééél luide) Portugese dametjes op je deur bonken en dan schreeuwen ze heel luid : CCCCCLLLLEEEEEEAAAAAAAAANNNNNNNNNIIIIIIIIIIINNNNNGGGGGGG!
Ja inderdaad de kuisvrouwen dus ……
En ze starten nooit aan mijn deur, maar op het einde van de gang, en toch vanaf die eerste CCCCCLLLLLLLLLLLLEEEEEEEEEEEEEEEEAAAAAAAAAAAAAAANNNNNNNNNNNNNNIIIIIIIIIIIINNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNGGGGGGGGGGGGGG,
ben je klaar wakker en spring je uit u bed om vlug kleren te zoeken, want als ze eenmaal aan je deur zijn geweest heb je nog iets van een 10minuten om; u kleren aan te doen, u gezicht te wassen, u tanden te poetsen, u schmink aan te doen, u ontbijt uit de kast te nemen, uwe zak klaar te maken, u laptop af te zetten en klaar te leggen, u ramen open te doen , u bed toe te trekken, alle sporen van opgehangen was weg te werken, u haar te kammen, enz…..
En dan wanneer ongeveer 3/4 van de gang uit zijn bed gegild is gaat het in een lange stoet naar de living. En als je dan wat later toekomt in de keuken dan zie je daar ongeveer een 15-tal heel slaperige studenten achter hun pc’ke zitten. Zelfs de oorsprong van dit fenomeen (namelijk de kuisvrouwen) vinden dit een uitermate grappig tafereel, en schieten elke keer in de lach als ze voorbij de living passeren.
En dan nog een pittig detail, als die twee kuisdametjes dan toch gescheiden worden dan gaat het van de ene kant van de gang naar de andere gang; éééééééééééééééééééééééllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, bbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèlllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!! (alhoewel er is discussie of ze nu , ella, bella, adella of nella roept) In ieder geval is mij hier weeral opgevallen dat hier heel kleine mensen wonen maar dat die toch wel hééél luid kunnen zijn!
Zo gaat dat hier dus elke keer op dinsdagochtend, en op woensdagochtend (hehehehehehe) dan doen ze de bovenverdieping en de andere 1/4 van de gang. En dan bestaat er niets leuker om lekker lang uit te slapen en om 11u in de living te gaan en iedereen daar te zien zitten!
En dan nog een paar typische dingetjes, je mag niet in je kamer wassen (wat ik stiekem toch doe , hihi) en je mag zeker je kleren niet drogen in de kamer. Je mag eigenlijk ook geen lawaai meer maken na 22U ‘s avonds, maar ik heb zo eigenlijk meer het gevoel dat mensen dat verkeerd begrijpen en dat wij dus pas lawaai beginnen maken na 22U ‘s avonds…. Achja, allemaal regeltjes die hier volgens mij nooit lang stand hebben gehouden.
En hier onder lang verwacht , al een aantal van mijn werkjes hier. Die zijn al veilig tot in België geraakt, nu de andere 10kg tegels nog!
En dan de week na de Algarve was er hoog bezoek van ons mama, papa, zusje en vake! Een hele week hebben we rond getrot in Viana, Porto en Braga.
Andere voordelen aan een bezoekje van de ouders waren: het meebrengen van JENEVER & belgisch bier voor Lourenço, de flair en andere roddelblaadjes, zomerkleren en het meenemen van de winterkleren, schoolwerk enz….
Hopelijk heb ik nu geen overgewicht meer wanneer ik terugkeer, maar eigenlijk vrees ik er een beetje voor. Nu moeten we nog mijn overige tegels en werkjes zien thuis te krijgen, dat gaat nog een belevenis worden!
Beijinhos !
streepjescode: ||||
Het is alweer even geleden maar deze keer niet omdat ik ziek was! Ik was op vakantie :) , de paasvakantie die hier een week vroeger begon (en ondertussen dus voorbij is) is hier blijkbaar hét moment om met je studentenvereniging (en bijbehorende erasmussers) naar de algarve te trekken.
Eind maart vertrokken we dus met zen allen met de bus (10uur rijden :s) naar Portimão, een zéér toeristisch stadje.
Na veel gezever kwamen we te weten dat er uiteindelijk toch geen mogelijkheid was om vanalles te gaan bezoeken met de bus. Dus hebben we maar 4 auto’s gehuurd en zijn we met ongeveer 20 studenten, heel de algarve gaan verkennen.
De algarve is een heel mooie streek, vooral Lagos is een aanrader, maar ik zou het nooit doen in het hoogseizoen. Volgens mij zit het daar dan echt vol , het was nu al kantje boordje (en dat waren dan alleen nog maar portugezen , stel u voor me nen hoop duitsers enzo!).
Naast het gezever over de toch-niet-bestaande-mogelijkheid om met de bus rond te trekken, was er ook het gezever met de mieren die zo goed als in mijn bed zaten. En dan hebben we ook nog eens 15€ uitgegeven voor niets, hopelijk kan de studentenverenging iets met dat geld doen, want die erasmussers zijn wel gulle gevers lijkt mij!
Met andere woorden, een reis met vééél emoties, zowel goede als slechte! Het leert mij ook dat ik beter op mijn gevoel moet afgaan, als het gaat over wie ik vertrouw of niet!
Maar we zijn heelhuids (bijna toch) terug geraakt en we zijn weer terug veilig in ons geliefde Viana.
Hier onder nog een plannetje met alle plaatsen die we bezocht hebben.
